دوره پژوهشیاری فرادکتری چیست؟

دوره پژوهشیاری فرا دکتری، دوره‌ای است که دانش‌آموختگان دوره دکتری می‌توانند تا حداکثر سه سال پس از فراغت از تحصیل بدون اینکه تعهد استخدام برای دانشگاه ایجاد کنند، به عنوان پژوهشیار در همکاری با یک دانشیار یا استاد، فعالیت پژوهشی انجام دهند.

ارتقای کیفیت و کمیت پژوهش و ارتقای علمی دانش‌آموختگان مقطع دکتری از جمله اهداف راه‌اندازی دوره‌های پژوهشیاری فرادکتری است که از سال ۱۳۸۶ بر اساس مصوبه شورای پژوهشی و فناوری دانشگاه شهید بهشتی و تأیید و تصویب هیئت رئیسه این دانشگاه، قانونمند شده است.

دوره‌های پژوهشیاری فرادکتری بر اساس آئین‌نامه این دوره‌ها، منجر به اخذ مدرک دانشگاهی نمی‌شود اما در انتهای دوره، گواهی گذراندن این دوره از سوی معاونت پژوهشی و فناوری دانشگاه صادر می‌شود.

طول دوره پژوهشیاری فرادکتری یکساله بوده و فقط برای یک سال و بر اساس تأیید استاد ناظر قابل تمدید است. همچنین این دوره در قالب قرارداد پژوهشی یکساله زیر نظر استاد ناظر صورت می‌پذیرد و پژوهشیار به صورت تمام وقت و با هماهنگی و نظارت استاد ناظر به انجام امور پژوهشی می‌پردازد.

دارا بودن مدرک تخصصی مورد تأیید وزارت علوم، تحقیقات و فناوری یا وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی؛ اعلام پذیرش از سوی یک عضو هیئت علمی دانشگاه به عنوان استاد ناظر؛ موافقت دانشکده یا پژوهشکده مربوطه؛ انجام خدمت وظیفه یا داشتن معافیت قانونی از جمله شرایط پذیرش پژوهشیار فرادکتری است.

فرد متقاضی برای پذیرش به عنوان پژوهشیار فرادکتری نباید بیش از سه سال از اتمام دوره دکتری‌اش گذشته باشد و دانشگاه نیز تعهد استخدامی در قبال پژوهشیار فرادکتری پیدا نمی‌کند اما پژوهشیار حق‌الزحمه دریافت می‌کند.

حق‌الزحمه پژوهشیار فرادکتری معادل استادیار پایه یک به علاوه فوق‌العاده ویژه است که پس از تأیید استاد ناظر به صورت ماهانه به وی پرداخت می‌شود. استاد ناظر نیز یک عضو هیئت علمی رسمی – آزمایشی یا رسمی – قطعی دانشگاه است که در مرتبه دانشیاری به بالا قرار دارد و حداقل راهنمایی یک رساله دکتری را به پایان رسانده باشد.

پژوهشیار فرادکتری می‌تواند با موافقت استاد ناظر و اعلام نیاز دانشکده در هر نیمسال تنها یک درس با حق‌التدریسی معادل استادیار پایه یک، ارائه کند.

منبع : آئین‌نامه دوره فرادکتری دانشگاه شهیدبهشتی



افزودن نظر: