ساختار و روش نگارش بخش کانکلوژن مقالات

برای نگارش بخش Conclusion می توان از ساختار ساده و روان زیر استفاده کرد. این بخش از یک پاراگراف تشکیل شده است که معمولا حاوی حدود ۵ جمله می باشد. جملات این بخش باید حتی المقدور کوتاه باشد ( تنها جایی از مقاله که مجاز به کاربرد جملات طولانی هستیم بخش Discussions است)، و هریک از این جملات باید دقیقا در ساختاری که درزیر ارائه میکنم قابل تعریف باشد.
یک: جمله شروع کننده:
جمله اول می تواند به هدف کلی پژوهش اشاره کند. البته ممکن است در بخش کانکلوژن یک مقاله مروری از استفاده از جمله فوق صرف نظر کنیم که این هم بستگی به نوع مقاله مروری دارد.
دو: جمله دوم:
جمله دوم در کانکلوژن ( که گاهی ممکن است درصورت حذف جمله فوق الذکر به جمله اول تبدیل شود) جمله ای است که در آن به چکیده ای از مجموعه نتیجه گیری های پژوهش می پردازید.

سه : جملات میانی:
درجملات میانی باید به خلاصه ای از یافته های مهم پژوهش اشاره شود. این بخش میتواند یک یا دو یا حد اکثر سه جمله کوتاه باشد.

چهار: جمله ما قبل انتهایی:
در اینجا به شکاف دانشی (علمی) تحقیق می پردازیم که پژوهشگر بعد از انجام این پژوهش متوجه حضور این شکاف شده است.

در بخش انتهایی کانکلوژن، پژوهشگر می تواند اقدام به ارائه هایپوتز های جدید بکند و با این کار مسیر آینده پژوهش در این علم را معرفی نماید. این مسیر آینده پژوهش میتواند مسیری برای پر کردن گپ جدیدی باشد که ماحصل پژوهش فعلی است و یا مسیری جدید برای حل مسائلی باشد که این پژوهش نتوانسته است پاسخ آنها را بیابد.

برگرفته از وبسایت دکتر مهرداد جلالیان



افزودن نظر: